Jak założyć odpowiedni luksemburski fundusz inwestycyjny?

August 7, 2018 Katarzyna Bozekowska-Zawisza

Luksemburskie fundusze inwestycyjne są interesujące z różnych względów i pozwalają na wybór formy dopasowanej do potrzeb każdego inicjatora i inwestora.

Różne rodzaje funduszy

Luksemburg oferuje bardzo duży wybór rodzajów wehikułów poczynając od tzw. funduszy nieregulowanych SCSp/SCS/SCA(-AIF), poprzez RAIFy czyli zarezerwowane alternatywne fundusze inwestycyjne (fonds d’investissements alternatif réservé, reserved alternative investment fund), a także różne formy regulowanych funduszy inwestycyjnych takich jak SIF czyli specjalistyczny fundusz inwestycyjny (fonds d’investissement specialisé, specialised investment fund), SICAR czyli fundusz inwestujący w kapitał ryzykowny (société d’investissement en capital à risque, risk capital investment company), UCI Part II czyli fundusze podlegające drugiej części luksemburskiej ustawy o funduszach inwestycyjnych z 2010 r., które w Luksemburgu mogą być oferowane inwestorom detalicznym, kończąc na funduszach UCITS podlegających dyrektywie 2009/65/WE i przepisom je wdrażającym. Do tych form dochodzą też formy nie będące funduszami inwestycyjnymi sensu stricto, ale niejednokrotne wykorzystywane do podobnych celów, takie jak SOPARFI, a także spółki sekurytyzacyjne.

Różne formy korporacyjne

Zawsze, gdy prezentuję w Polsce rodzaje i formy luksemburskich funduszy inwestycyjnych, słuchacze z zaskoczeniem reagują na fakt, że każdy z wyżej wymienionych rodzajów funduszy inwestycyjnych oferuje dodatkowo do wyboru kilka form korporacyjnych, co oznacza, że mamy do czynienia z wyborem w sumie kilkudziesięciu kombinacji różnych rodzajów i form funduszy.

Fundusze regulowane mogą bowiem być tworzone w formach różnych spółek handlowych posiadających osobowość prawną (SCS – société en commandite simple, SCA – société en commandite par actions, SA – société anonyme, SARL – société à responsabilité limitée) oraz w formie SCSp (société en commandite spéciale) będącej jedyną formą luksemburskiej spółki komandytowej charakteryzującą się brakiem osobowości prawnej. Większość z nich może także być utworzona w formie FCP (fonds commun de placement, common investment fund) nieposiadającej osobowości prawnej.

Różne przesłanki wyboru rodzaju i formy funduszu

W świecie private equity/venture capital dużą popularnością cieszą się fundusze SICAR, SIF i RAIF, a także tzw. nieregulowane SCSp/SCS/SCA kwalifikujące się zwykle jako alternatywny fundusz inwestycyjny (AIF, fonds d’investissements alternatif, alternative investment fund) i w konsekwencji podlegające przepisom luksemburskiej ustawy z 2013 r. (AIFM Law) wdrażającej dyrektywę AIFMD (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi).

Niektórzy inicjatorzy i inwestorzy preferują z różnych względów fundusze regulowane (czyli np. SICAR, SIF), co często wynika z przepisów, np. podatkowych, w krajach ich siedziby dotyczących niejednokrotnie opodatkowania, ale też np. ograniczeń inwestycyjnych podmiotów będących inwestorami. W zależności od pochodzenia i rodzaju inwestorów wybierane są formy nie mające osobowości prawnej, formy spółek osobowych, czy też formy spółek kapitałowych.

Ponadto, pewne formy (jak np. luksemburskie fundusze SIF) są bardzo dobrze rozpoznawalne w niektórych krajach, co jest być nierzadko elementem ułatwiającym ich marketing i dystrybucję do różnych inwestorów, co także ma wpływ na wybór tworzonego wehikułu.

Jednocześnie fundusze nieregulowane, do których w większości klasyfikacji zaliczany jest m.in. RAIF (w innych klasyfikacjach jest on określany jako fundusz pośednio regulowany – gdyż zewnętrzny zarządca (AIFM) takiego funduszu jest podmiotem regulowanym), pozwalają niejednokrotnie na obniżenie kosztów oraz mogą konkurować z funduszami regulowanymi pod względem tzw. „time to market”.

Jeśli fundusz ma być dystrybuowany w wielu państwach, to wskazana jest również analiza przepisów dotyczących transgranicznej dystrybucji oraz marketingu, co również może prowadzić do wyboru formy funduszu, który będzie mógł korzystać z paszportu na postawie przepisów prawa Unii Europejskiej oraz przepisów je wdrażających. Bliższego przyjrzenia się wymaga również zawsze planowana struktura usługodawców funduszu, w szczególności pod kątem podmiotów takich jak investment manager/investment advisor.

Jak widać wybór nie jest oczywisty, jednak szeroki wachlarz dostępnych form na rynku luksemburskim pozwala na znalezienie odpowiedniego rozwiązania dla większości klientów, czego potwierdzeniem jest fakt, że w ubiegłym roku aktywa funduszy z siedzibą w Luksemburgu przekroczyły wartość 4 trylionów Euro.

Powyższy tekst jest rozszerzoną wersją artykułu “Luksemburskie fundusze inwestycyjne – co wybrać?” opublikowanego w serwisie LuxembourgLaw.pl w lutym 2018 r.